Een dorp ten voeten uit. (2/8)

Mijn vrouw en ik waren de wandelzoektocht aan het doen die deze zomer in Machelen-aan-de-Leie wordt georganiseerd, waarbij mijn vrouw zich enkel hoefde te ontfermen over het routeplan, de bijhorende quiz-vragen en de fotopuzzel, terwijl ik al de rest deed. 🙂
We waren intussen bij de oude Leiearm aangekomen. Vandaar volgden we het “Roger Raveel wandelpad“, dat aan de overkant van het water terugliep in de richting van de dorpskern.

Het Roger Raveelpad volgt een tijdje de stroom, maar wijkt op een bepaald punt af en duikt een bosje in. Het is niet echt een bosje, maar een klein natuurgebied dat hier langs de oude Leiearm is gelegen en zijn voortbestaan dankt aan Roger Raveel, die destijds op zijn eigen wijze, toen ie in de jaren ’70 met z’n vlot de Leie af voer tot in Astene, de aandacht van de overheid trok op het belang en de waarde van de natuur aan de Leiemeanders. Zonder de inzet van Raveel liepen wij nu waarschijnlijk op een parking achter een rij appartementsblokken. Maar nu doken wij dus het bos in.
Volgens de routebeschrijving moesten we over een houten brugje, wat uiteindelijk slechts een houten loopplank bleek te zijn. Hier stroomt een klein beekje en dat bleek ook een deel van de fotopuzzel te zijn, die aan de zoektocht is gekoppeld. Wat hier moet worden gezocht, daarover kan ik niets zeggen natuurlijk.

Uiteindelijk kwamen op een verhard wandelpad dat ons naar de overzet bracht.

Dit veerpont aan de Leie bestaat uit een vlot dat vast hangt aan een dubbel touw. Door aan het bovenste touw te trekken haal je het vlot naar je toe. Met het onderste touw trek je het vlot en jezelf naar de overkant. Heel vindingrijk dus. Een reddingsboei staat klaar voor het geval je erin slaagt om het vlot halfweg de rivier te doen om kantelen. Aan de Leie is men op alles voorzien.

Wij bleven echter op het droge. Van hieruit zagen we opnieuw de kerktoren staan. Een groot deel van deze zoektocht draait gewoon omheen de kerktoren. Schrik om te verdwalen hoeft men dus niet te hebben.

Het bosje lieten we achter ons en het Raveelpad bracht ons wat verder langs een mooie villa met een prachtige tuin. In deze tuin stond weer iets dat deel uitmaakte van de fotopuzzel. Maar ook daarover kan ik niets verklappen. Snoodaards liggen op de loer.
Vanaf hier wandelen we een volgende keer weer verder.

(wordt vervolgd)

Een dorp ten voeten uit. (1/8)

Onder het corona-motto “beleef eens vakantie in je eigen buurt” organiseert men deze zomer in Machelen-aan-de-Leie een wandelzoektocht in eigen dorp. Ik woon in een aanpalende gemeente, maar kom wel regelmatig in Machelen omdat daar onze favoriete bakker, slager, kruidenier, krantenboer, apotheker, huisartsen en kinesisten wonen. Ik ken dus het dorp vrij goed en wou deze wandelzoektocht wel eens doen. Maar er moeten onderweg 14 aartsmoeilijke vragen worden beantwoord en bovendien een ingewikkelde fotopuzzel worden opgelost.
Ik ben niet zo’n puzzelaar. Daarom heb ik mijn vrouw meegenomen. Ikzelf zou wat kiekjes nemen onderweg, terwijl zij zich met de vragen en de fotopuzzel zou bezig houden, alles netjes zou noteren en tegelijk de te volgen routeaanduidingen op het routeplan in de gaten zou houden. Zo leken mij de taken mooi verdeeld. 😀

Het dorp lag er die namiddag wat dromerig en loom bij. Het was nochtans een lekker wandelweertje, hoewel de zon zich af en toe verstopte achter een grijs wolkendeken. Maar er waren ook mooie opklaringen, waardoor de foto’s afwisselend zonnig en soms wat minder zonnig zijn.
Wij vertrokken op het pleintje voor het oud gemeentehuis van Machelen, waar nu een ontmoetingscentrum is in ondergebracht. Op het pleintje staat een “zuil van Raveel“.

Via een daartegenover liggende parking bereikten we een smal wandelpad dat ons langs achtertuintjes meteen uit het dorpscentrum leidde, in de richting van de oude molen.

Algauw kwamen we bij de Hostensmolen, een molen uit 1835 die reeds sinds 1904 geen wieken en geen molenrad meer heeft. Dat de molen ooit wieken heeft gehad bewijst deze stokoude postkaart.

De oude molen staat al geruime tijd te verkommeren. Uiteindelijk zouden er dan toch plannen uitgetekend zijn om het gebouw te renoveren. Geen idee wat men met de molen van plan is. De molen is weliswaar beschermd als monument, maar wieken zal hij waarschijnlijk nooit meer krijgen.

We weken wat van de uitgestippelde route af om bij het atelier van Roger Raveel een kijkje te nemen. Zoals ieder Leiedorp is ook Machelen-aan-de-Leie een kunstenaarsdorp. Maar geen enkele kunstschilder heeft zo z’n stempel op dit dorp gedrukt, als Roger Raveel. Hij was hier geboren en getogen en stierf hier in 2013.
Het atelier is te bezoeken op afspraak.

Via een smalle doorgang naast het kunstenaarsatelier bereikten we terug het open veld en lieten we algauw de dorpskern een eind achter ons.

Zo bereikten we de brug over de oude Leiearm. Mijn vrouw had intussen al enkele vragen weten op te lossen en enkele onderdelen van de fotopuzzel kunnen plaatsen. Hier kan ik niet verder op ingaan natuurlijk, want de zoektocht loopt nog steeds en misschien zijn er deelnemers met snode plannen, die hier komen lezen en zo mogelijks met de antwoorden zouden gaan lopen waarvoor ik zo hard heb moeten zwoegen. 😉

(wordt vervolgd)

Lockdown.

De straten zijn stil, de wegen leeg. De lucht is in lange tijd zo helder en zuiver niet geweest. Vogels nestelen tussen de prille bladeren van de boomkruinen. Bloesems ontluiken onder een stralende lentezon.
De natuur herleeft, maar de wereld is in lockdown.